Astma oskrzelowa atopowa i nieatopowa

user warning: UPDATE command denied to user 'biofactor_1'@'10.254.34.66' for table 'tfxcache_filter' - check your database quota query: UPDATE tfxcache_filter SET data = '<p>W badaniach przeprowadzonych przez zespół Kliniki Alergologii AM w Bydgoszczy (Romański i wsp., 1987) oceniano w prospektywnych randomizowanych badaniach wpływ podawania TFX na przebieg kliniczny i parametry immunologiczne u 100 chorych z astmą oskrzelową. U 50 chorych występowała zewnątrzpochodna astma atopowa, a u dalszych 50 - wewnątrzpochodna astma nieatopowa, infekcyjna. Obie grupy chorych otrzymywały przez 3 miesiące TFX (25) bądź placebo. Przez pierwsze 4 tygodnie chorzy byli hospitalizowani i otrzymywali w warunkach klinicznych wysokie dawki TFX (30 mg na dobę - 20 mg rano, a 10 mg wieczorem). Następnie przez okres dalszych 8 tygodni TFX podawano w dawce 10 mg dziennie w warunkach ambulatoryjnych.</p>\n<p>Wszyscy badani pacjenci poza TFX, w zależności od stanu klinicznego i doraźnych potrzeb, otrzymywali leki rozszerzające oskrzela, wykrztuśne, przeciwhistaminowe, nie wpływające na odczynowość typu komórkowego. Wszyscy chorzy grupy II otrzymywali, w zależności od stanu klinicznego, wyłącznie sympatykomimetyki, preparaty antyhistaminowe lub Intal.</p>\n<p>Zakwalifikowana 100 osobowa populacja chorych nie była uprzednio leczona glikokortykosterydami, jak również nie była przewlekle swoiście odczulana.</p>\n<p>Analizując wpływ TFX na stan kliniczny chorych uwzględniano dane kliniczne, zachowanie się parametrów spirograficznych oraz redukcję innych stosowanych leków.</p>\n<p>Za wynik bardzo skuteczny uważano ustąpienie objawów klinicznych choroby, brak infekcji dróg oddechowych w przebiegu leczenia, powrót do normy parametrów spirograficznych oraz odstawienie lub redukcję dotychczas stosowanych leków o więcej, niż 50%.</p>\n<p>Za wynik skuteczny uważano wyraźną poprawę kliniczną, zmniejszenie liczby napadów duszności astmatycznej o więcej, niż<br />\n50%, poprawę parametrów spirograficznych oraz zmniejszenie zużycia preparatów przeciwastmatycznych, a w czasie przeziębień<br />\n- brak konieczności stosowania antybiotyków.</p>\n<p>Jako wynik nieskuteczny określano brak poprawy klinicznej i spirograficznej, częste zakażenia dróg oddechowych wyzwalające stany astmatyczne, konieczność stosowania antybiotyków i krótkotrwale - hormonów sterydowych oraz systematycznego stosowania leków przeciwastmatycznych.</p>\n<p>W grupie chorych z astmą atopową bardzo skuteczne wyniki leczenia uzyskano u 40% chorych otrzymujących TFX i u 8%<br />\nchorych z grupy placebo. Wynik oceniany jako skuteczny był podobny w obu grupach, odpowiednio 28 i 36%. Wynik nieskuteczny uzyskano u 32% chorych z grupy TFX i u 56% - z grupy placebo. Ponieważ różnice te nie były znamienne statystycznie, autorzy ostrożnie oceniają skuteczność TFX w tym typie astmy.</p>\n<p>W grupie chorych z astmą infekcyjną bardzo skuteczne i skuteczne wyniki leczenia uzyskano u odpowiednio 36 i 40% (razem<br />\n76%) chorych z grupy TFX i u 8,33 i 33,33% (razem 41,66%) chorych w grupie placebo. Różnice te były znamienne statystycznie, co zdaniem autorów pozwala zaliczyć TFX do grupy leków o wartości terapeutycznej w tym typie astmy. Co więcej, w grupie tej doszło do obniżenia hipergammaglobulinemii i wzrostu liczby limfocytów, co korelowało z pozytywnymi ocenami poprawy stanu zdrowia pacjentów.</p>\n', created = 1406754907, expire = 1406841307, headers = '' WHERE cid = '3:56dcc411b040ff78e2280891e2812839' in /home/biofactor/ftp/finepharm/includes/database.mysql.inc on line 172.
autor: wtw ()

W badaniach przeprowadzonych przez zespół Kliniki Alergologii AM w Bydgoszczy (Romański i wsp., 1987) oceniano w prospektywnych randomizowanych badaniach wpływ podawania TFX na przebieg kliniczny i parametry immunologiczne u 100 chorych z astmą oskrzelową. U 50 chorych występowała zewnątrzpochodna astma atopowa, a u dalszych 50 - wewnątrzpochodna astma nieatopowa, infekcyjna. Obie grupy chorych otrzymywały przez 3 miesiące TFX (25) bądź placebo. Przez pierwsze 4 tygodnie chorzy byli hospitalizowani i otrzymywali w warunkach klinicznych wysokie dawki TFX (30 mg na dobę - 20 mg rano, a 10 mg wieczorem). Następnie przez okres dalszych 8 tygodni TFX podawano w dawce 10 mg dziennie w warunkach ambulatoryjnych.

Wszyscy badani pacjenci poza TFX, w zależności od stanu klinicznego i doraźnych potrzeb, otrzymywali leki rozszerzające oskrzela, wykrztuśne, przeciwhistaminowe, nie wpływające na odczynowość typu komórkowego. Wszyscy chorzy grupy II otrzymywali, w zależności od stanu klinicznego, wyłącznie sympatykomimetyki, preparaty antyhistaminowe lub Intal.

Zakwalifikowana 100 osobowa populacja chorych nie była uprzednio leczona glikokortykosterydami, jak również nie była przewlekle swoiście odczulana.

Analizując wpływ TFX na stan kliniczny chorych uwzględniano dane kliniczne, zachowanie się parametrów spirograficznych oraz redukcję innych stosowanych leków.

Za wynik bardzo skuteczny uważano ustąpienie objawów klinicznych choroby, brak infekcji dróg oddechowych w przebiegu leczenia, powrót do normy parametrów spirograficznych oraz odstawienie lub redukcję dotychczas stosowanych leków o więcej, niż 50%.

Za wynik skuteczny uważano wyraźną poprawę kliniczną, zmniejszenie liczby napadów duszności astmatycznej o więcej, niż
50%, poprawę parametrów spirograficznych oraz zmniejszenie zużycia preparatów przeciwastmatycznych, a w czasie przeziębień
- brak konieczności stosowania antybiotyków.

Jako wynik nieskuteczny określano brak poprawy klinicznej i spirograficznej, częste zakażenia dróg oddechowych wyzwalające stany astmatyczne, konieczność stosowania antybiotyków i krótkotrwale - hormonów sterydowych oraz systematycznego stosowania leków przeciwastmatycznych.

W grupie chorych z astmą atopową bardzo skuteczne wyniki leczenia uzyskano u 40% chorych otrzymujących TFX i u 8%
chorych z grupy placebo. Wynik oceniany jako skuteczny był podobny w obu grupach, odpowiednio 28 i 36%. Wynik nieskuteczny uzyskano u 32% chorych z grupy TFX i u 56% - z grupy placebo. Ponieważ różnice te nie były znamienne statystycznie, autorzy ostrożnie oceniają skuteczność TFX w tym typie astmy.

W grupie chorych z astmą infekcyjną bardzo skuteczne i skuteczne wyniki leczenia uzyskano u odpowiednio 36 i 40% (razem
76%) chorych z grupy TFX i u 8,33 i 33,33% (razem 41,66%) chorych w grupie placebo. Różnice te były znamienne statystycznie, co zdaniem autorów pozwala zaliczyć TFX do grupy leków o wartości terapeutycznej w tym typie astmy. Co więcej, w grupie tej doszło do obniżenia hipergammaglobulinemii i wzrostu liczby limfocytów, co korelowało z pozytywnymi ocenami poprawy stanu zdrowia pacjentów.