W badaniach przeprowadzonych przez zespół Kliniki Alergologii AM w Bydgoszczy (Romański i wsp., 1987) oceniano w prospektywnych randomizowanych badaniach wpływ podawania TFX na przebieg kliniczny i parametry immunologiczne u 100 chorych z astmą oskrzelową. U 50 chorych występowała zewnątrzpochodna astma atopowa, a u dalszych 50 - wewnątrzpochodna astma nieatopowa, infekcyjna. Obie grupy chorych otrzymywały przez 3 miesiące TFX (25) bądź placebo. Przez pierwsze 4 tygodnie chorzy byli hospitalizowani i otrzymywali w warunkach klinicznych wysokie dawki TFX (30 mg na dobę - 20 mg rano, a 10 mg wieczorem). Następnie przez okres dalszych 8 tygodni TFX podawano w dawce 10 mg dziennie w warunkach ambulatoryjnych.
Wszyscy badani pacjenci poza TFX, w zależności od stanu klinicznego i doraźnych potrzeb, otrzymywali leki rozszerzające oskrzela, wykrztuśne, przeciwhistaminowe, nie wpływające na odczynowość typu komórkowego. Wszyscy chorzy grupy II otrzymywali, w zależności od stanu klinicznego, wyłącznie sympatykomimetyki, preparaty antyhistaminowe lub Intal.