W Akademii Medycznej w Poznaniu przeprowadzono otwartą randomizowaną prospektywną próbę kliniczną w grupie 135 chorych z pierwotnym rakiem płuca. Histologicznie grupa ta składała się z 96 przypadków raka niezróżnicowanego, 37 przypadków raka płaskokoinórkowego i 2 przypadków raka gruczołowego. Losowo wybrano 53 chorych do grupy TFX, podczas gdy 82 chorych tworzyło grupę kontrolną (Żeromski i wsp., 1976).

Dwunastu chorych z grupy TFX i 28 z grupy kontrolnej poddano leczeniu konwencjonalnemu z powodu rozsiewu procesu chorobowego lub współwystępowania innej choroby. W grupie kontrolnej pacjenci ci otrzymywali tylko leczenie objawowe, w grupie TFX - dwa razy w tygodniu zastrzyki z TFX, łącznie przez okres 10 tygodni.

Podawanie TFX spowodowało subiektywną i obiektywną poprawę stanu klinicznego u 10 na 12 chorych. Poprawa ta korelowała z zahamowaniem rozrostu miejscowego tkanki rakowej i przerzutów do węzłów chłonnych śródpiersia i innych organów. U 3 pacjentów zaobserwowano regresję masy guza. 42% chorych z grupy TFX osiągnęło 6-miesięczny czas przeżycia, w porównaniu do 7% z grupy kontrolnej.

• czytaj dalej

W badaniach przeprowadzonych przez zespół Kliniki Alergologii AM w Bydgoszczy (Romański i wsp., 1987) oceniano w prospektywnych randomizowanych badaniach wpływ podawania TFX na przebieg kliniczny i parametry immunologiczne u 100 chorych z astmą oskrzelową. U 50 chorych występowała zewnątrzpochodna astma atopowa, a u dalszych 50 - wewnątrzpochodna astma nieatopowa, infekcyjna. Obie grupy chorych otrzymywały przez 3 miesiące TFX (25) bądź placebo. Przez pierwsze 4 tygodnie chorzy byli hospitalizowani i otrzymywali w warunkach klinicznych wysokie dawki TFX (30 mg na dobę - 20 mg rano, a 10 mg wieczorem). Następnie przez okres dalszych 8 tygodni TFX podawano w dawce 10 mg dziennie w warunkach ambulatoryjnych.

Wszyscy badani pacjenci poza TFX, w zależności od stanu klinicznego i doraźnych potrzeb, otrzymywali leki rozszerzające oskrzela, wykrztuśne, przeciwhistaminowe, nie wpływające na odczynowość typu komórkowego. Wszyscy chorzy grupy II otrzymywali, w zależności od stanu klinicznego, wyłącznie sympatykomimetyki, preparaty antyhistaminowe lub Intal.

• czytaj dalej

/Własności immunofarmakologiczne i zastosowanie kliniczne wyciągu z grasic cielęcych/

Grupa 26 chorych w wieku od 26 do 55 lat z nawracającymi infekcjami górnych dróg oddechowych została poddana terapii immunorekonstrukcyjnej z zastosowaniem TFX. Chorzy ci przechodzili rocznie 8 – 10 poważnych infekcji trwających od 14 do 21 dni i byli oporni na stosowanie antybiotykoterapii, szczepionek, inhalacji i terapii klimatycznej. U niektórych pacjentów po nawrotach infekcji występowały powikłania w postaci zaostrzenia reumatoidalnego zapalenia stawów, bakteryjnego zapalenia wsierdzia, spastycznego zapalenia oskrzeli lub ciężkiego zapalenia ucha. W 20 przypadkach zaobserwowano równoczesne zmiany ilościowe i czynnościowe w układzie limfocytów T.

Ponieważ chorzy nie reagowali na dotychczasowe leczenie, a defekt komórek T uznano za patogenetycznie związany z rozwojem i przebiegiem choroby, zastosowano immunoterapię preparatem TFX. Tfx był podawany codziennie przez pierwszy miesiąc leczenia i co drugi dzień przez następne 12 miesięcy.

• czytaj dalej

/Własności immunofarmakologiczne i zastosowanie kliniczne wyciągu z grasic cielęcych/

Kontrolowane badanie przeprowadzono w grupie 53 dzieci w wieku od 19 miesięcy do 10 lat /średnia wieku 4,4 lat/ chorych na przewlekłe zapalenie oskrzeli od co najmniej 9 miesięcy z częstymi nawrotami. Przez 2 miesiące 10 dzieci otrzymywało preperat TFX, 23 – lewamisoł, a 20 – nie otrzymywało żadnych immunomodulatorów.

• czytaj dalej