W Akademii Medycznej w Poznaniu przeprowadzono otwartą randomizowaną prospektywną próbę kliniczną w grupie 135 chorych z pierwotnym rakiem płuca. Histologicznie grupa ta składała się z 96 przypadków raka niezróżnicowanego, 37 przypadków raka płaskokoinórkowego i 2 przypadków raka gruczołowego. Losowo wybrano 53 chorych do grupy TFX, podczas gdy 82 chorych tworzyło grupę kontrolną (Żeromski i wsp., 1976).
Dwunastu chorych z grupy TFX i 28 z grupy kontrolnej poddano leczeniu konwencjonalnemu z powodu rozsiewu procesu chorobowego lub współwystępowania innej choroby. W grupie kontrolnej pacjenci ci otrzymywali tylko leczenie objawowe, w grupie TFX - dwa razy w tygodniu zastrzyki z TFX, łącznie przez okres 10 tygodni.
Podawanie TFX spowodowało subiektywną i obiektywną poprawę stanu klinicznego u 10 na 12 chorych. Poprawa ta korelowała z zahamowaniem rozrostu miejscowego tkanki rakowej i przerzutów do węzłów chłonnych śródpiersia i innych organów. U 3 pacjentów zaobserwowano regresję masy guza. 42% chorych z grupy TFX osiągnęło 6-miesięczny czas przeżycia, w porównaniu do 7% z grupy kontrolnej.